Hadis #166 - Âbis b. Rebîa (ra) anlatıyor: Ömer b. Hattâb’ı gördüm, Hacer-i Esved’i öperken şöyle diyordu: –Biliyorum ki sen bir taşs...
Arapça Metin
َّ شَ جَ رَ بَيْنَهُمْ ثُماَفَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَ تّٰى يُحَ كِّ مُوكَ فٖيم اً قَضَ يْتَ وَيُسَ لِّمُوا تَسْ لٖيماًَّ مِما�أنْفُسِ هِمْ حَ رَج لاَ يَجِ دُوا فٖي ْ�أن ْ�إِلَى اللّٰهِ وَرَسُ ولِهٖ لِيَحْ كُ مَ بَيْنَهُم �إِذَا دُعُوا َنَ قَوْلَ الْمُؤْمِنٖيناَ كاَ�إِنَّم َ هُمُ الْمُفْلِحُ ون واَ�أطَعْنَ واَيَقُولُوا سَ مِعْن ِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُ ولِ اللّٰهاَّلَ : لَماَ�أبٖي هُرَيْرَةَ رَضِ يَ اللّٰهُ عَنْهُ، ق ْ عَن-167 اَ�إِنْ تُبْدُوا مَ�أرْضِ وْ فِي الاَ فِي السَّ مٰوَاتِ وَماَصَ لَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَ لَّمَ: (لِلَّهِ م بِ ا َ�أصْ ح �إِشْ تَدَّ ذٰلِكَ عَلَى َ�آيَةْسِبْكُ مْ بِهِ اللّٰهُ) اَلا َ�أوْ تُخْ فُوهُ يُح ْ�أنْفُسِ كُ م فٖي رَسُ ولِ اللّٰهِ صَ لَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَ لَّمَ، فَLJأتَوْا رَسُ ولَ اللّٰهِ صَ لَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَ لَّمَ، نُطٖ يقُ : اَلِ ماَ�أعْمْ مِنَ الاَ�أيْ رَسُ ولَ اللّٰهِ كُلِّفْن :لُوااَثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ فَق �آَيَةُ وَلاَ ْ�أنْزِلَتْ عَلَيْكَ هٰذِهِ ال ْمَ وَالصَّ دَقَةَ، وَقَداَدَ وَالصِّ ياَاَلصَّ لاَةَ وَالْجِ ه اَ�أنْ تَقُولوُا كَم َ�أتُرٖيدُون« :َلَ رَسُ ولُ اللّٰهِ صَ لَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَ لَّماَ. قاَنُطٖ يقُه اَ�أطَ عْنَ واَ؟ بَلْ قُولوُا: سَ مِعْناَ وَعَصَ يْناَبَيْنِ مِنْ قَبْلِكُ مْ: سَ مِعْناَ�أهْلُ الْكِ ت َلاَق �أنْزَلَ ،ْ�ألْسِ نَتُهُم اَ الْقَوْمُ، وَذَلَّتْ بِهاَ�أهَ اقْتَراَّ�إِلَيْكَ الْمَصٖ يرُ» فَلَمَ واَغُفْرَانَكَ رَبَّن �إِليْهِ مِنْ رَبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ َ�أنْزِل اَ�آَمَنَ الرَّسُ ولُ بِم( :اَ�إِثْرِه لَى فٖياَاللّٰهُ تَع اَلُوا سَ مِعْناَ�أحَ دٍ مِنْ رُسُ لِهٖ وَق َللّٰهِ وَمَلاَئِكَ تِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُ لِهٖ لاَ نُفَرِّقُ بَيْناِ�آَمَنَ ب ،لَىاَ اللّٰهُ تَعاَ فَعَلُوا ذٰلِكَ نَسَ خَ هاَّ�إِلَيْكَ الْمَصٖ يرُ) فَلَمَ واَ غُفْرَانَكَ رَبَّناَ�أطَ عْنَو كَسَ بَتْ اَ ماَ لَهاَ�إِلاَّ وُسْ عَه ًافَLJأنْزَلَ اللّٰهُ عَزَّ وَجَ لَّ: (لاَ يُكلِّفُ اللّٰهُ نَفْس اَلَ : نَعَمْ (رَبَّناَ) قاَ�أخْ طَ LJأْن ْ�أو اَ�إِنْ نَسٖ ين اَ لاَ تُؤَاخِ ذْناَ اكْ تَسَ بَتْ ، رَبَّناَ ماَوَعَلَيْه اَلَ : نَعَمْ (رَبَّناَ) قاَ حَ مَلْتَهُ عَلَى الَّذٖينَ مِنْ قَبْلِناَ�إِصْ راً كَم اَوَلاَ تَحْ مِلْ عَلَيْن اَ وَارْحَ مْناَ وَاغْفِرْ لَناَّلَ : نَعَمْ (وَاعْفُ عَناَ بِهِ) قاَقَةَ لَنا َ لاَ طاَ ماَوَلاَ تُحَ مِّلْن لَ : نَعَمْ. رَوَاهُ مُسْ لِمٌ.اَفِرٖينَ ) قا َ عَلَى الْقَوْمِ الْكاَنْصُ رْناَ فاَ�أنْتَ مَوْلاَن
Türkçe Tercüme
Âbis b. Rebîa (ra)
Âbis b. Rebîa (ra) anlatıyor: Ömer b. Hattâb’ı gördüm, Hacer-i Esved’i öperken şöyle diyordu: –Biliyorum ki sen bir taşsın, ne faydan dokunur, ne de zararın. Eğer Resûlullah’ın seni öptüğünü görmemiş olsaydım, seni öpmezdim. 191 Allah’ın Hükmüne Boyun Eğmek Hayır! Rabbine and olsun ki onlar, aralarında çıkan çekişmeli işlerde seni hakem yapıp, sonra da verdiğin hükme, içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın, tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olmazlar. (Nisâ, 4/65) Aralarında hüküm vermek için Allah’a (Kur’an’a) ve Resûlü’ne davet edildiklerinde, müminlerin söyleyeceği söz ancak, “işittik ve iman ettik” demektir. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir. (Nûr, 24/51) 192 193
Kaynak
B1597 Buhârî, Hac, 50; M3067 Müslim, Hac, 251
